یه شب رقیه دلش براباباش خیلی تنگ شد.نگاهش و انداخت به آسمون، یه عالمه ستاره بود که دور مادرشون ماه گرد شده بودن. هرچی گشت باباشون، خورشید و پیدا نکرد دلش خیلی براشون سوخت.

: آخی!اینهام حتمی دلشون براباباشون تنگ شده

وشروع کرد به خوندن شعری که خیلی دوست داشت. واین شبها عمه هروقت می خواست بخوابونه اونوبراش می خوند:   

                         
 لالا  بخـواب  عشقـا رو  کـشتن

                    چه قد قلبای بیرحمی، چه زشتن

 تمــوم یارای نزدیک دیــروز

                     همه رفتن، ما رو تنها گذاشتن

لالا لالا هـمـه در خواب نـازن
                                                                                           
                   ديـگـه چـيـزی ندارن تا ببـازن

 بخواب آروم نه اينکه وقت خوابه
                                             
                   بخواب ای گل که بيداری عذابه

لالا بخواب دنیا خسیسه

                     واسه کمتر کسی خوب می نویسه

 یکی لبهاش همیشه غرق خنده

                     یکی پلکاش تو خوابم خیس خیسه

لالا لالا زمین خاموش و سرده

                      عطای آسمون بارون درده

لالا لالا نخور غصه نخور غم

                       بابات یک روزی پیشت بر می گرده

-برارقیه نمیشه احساسی ننوشت

-شعر مال خودم نیست

امروز ایران سی سال ازخیزش عظیم اش گذشته است وفصل پریدن پروانه ازپیله فرارسیده است.امروز بخش عظیمی ازدنیا مارابه عنوان یک کشور قدرتمند پذیرفته است وانقلاب مارابه مثابه فصل نوینی از تراژدی دنیا باورکرده است.

غالب های  ما امروز نه فقط درخاورمیانه وآسیا بلکه در بسیاری ازکشورهای آفریقایی وبخصوص آمریکای لاتین الگو برداری می شود

کشورهایی -شاید امروز ضعیف-مارابه مثابه قدرتی درحال افزون به عنوان تکیه گاه اقتصادی وسیاسی وهمچنین فرهنگی خودباآغوشی باز پذیرفته اندواین وحشتی است که خواب راحت را از غرب ستانده است.غربی هاامروز ازمرحله نگرانی پافراتر گذاشته اند وبی پرده ازوحشتی بدون مرز سخن می گویند که چون رعشه ای به سراغ جانشان تافته است وراحتی وآسایش را ازآنان ستانده است.تمام سرمایه گذاری غرب-اسراییل-درخاورمیانه روبه زوال گذاشته واین کورسوی امید نیز رو به خاموشی است.

حرکتی که قرار بود انزوای ایران را درپی داشته باشد وزایش جدیدی باشد دراین منطقه استراتیژکی سقط شده واین را مدیون رهبری ایران وهمت مقاومت درلبنان وفلسطین هستیم که با خود هوشیاری اعراب منطقه وفراتراز این دایره بزرگ را به همراه داشته است.واین یعنی یک گام روبه جلوشایداین خیزش امروز حرکتی کند داشته باشد اما سیاستگذاری درست وهوشمندانه درهمه زمینه واصراربرآرمانهای انقلاب وارائه آن برروی میز مذاکرات فراملی واستمرار شعارآرمان خواهانه ای چون عدالت خواهی به عنوان اساسی ترین ایدئولوژی وباورپذیرترین ومورد نیازترین هدیه به نظام در هم تنیده ودست وپاگیر موجوددنیا می تواند این خیزش را به جهشی بلند تبدیل کند.

بایدنگاهمان به دنیا نگاه بلند نظرانه باشد نه بلندپروازانه.دنیا امروز روزهای سختی را می گذراندودراین روزگار سرنوشت ساز هرکه صبرودرایت اش بیشتر باشدنتیجه بهتری می گیرد.

یکطرف، دنیای غرب امروز ناقوص انزوایش نواخته شده است (اشاره به نظریه جدید فوکویاماوهمینطور گزارش  سرویسهای اطلاعاتی آمریکامبنی بر هبوط این کشور طی سالهای نه چندار دورآتی) وطرف دیگر ایران، ابتکار عمل های بیشماری را درگوشه وکنار دنیا به دست خود گرفته است.(اشاره به اعترافات بیشمار مسئولین سیاسی ورسانه ای غرب پس از  آتش بس غزه)آفتاب دنیا از غرب روبه غرو ب کرده است ودیری نیست که ازمشرق برعالم ومکنوناتش سیر بتابد.

ومادراین برهه حساس اززمان باید نظم نوینی در پرتو ایدئولوژیک اسلامی،بابرنامه های دقیق وحساب شده به دنیای فقرزده وتشنه عدالت ارائه دهیم وکنترل این قطار از ریل خارج شده را به دست گیریم وبا درک واقع بینانه از شرایط موجودآن را به ریلی جدیدبه سوی خدا شناسی واقعی!؟هدایت کنیم.

امروز چهارگوشه دنیا نگران ومضطرب به اتفاقات این کره خاکی با چشمانی که یک طرف آن پراشک وطرف دیگر پرخون وکنج دلشان کورسویی امید، به کشوری دوخته است که این روزها سی سالگی اش را جشن می گیرد وایرانیان  روئیایی شیرین برای دنیا دردل می پرورانند.

به امید احقاق آن به رهبری حضرت حجت.