باتغییر روابط بین الملل زبان گفتگو نیز دستخوش تغییر می شود امروز وقتی آمریکا واردعراق می شود ودر جستجوی ایجاد دنیایی آری ازسلاح های کشتارجمعی وتروریسم مدینه فاضله خودرابا کشتن،ایجاد رعب ووحشت،چپاول سرمایه هایی چون نفت وهدیه های دهشتناکی همچون ابوغریب رابه ناف مردم عراق می بنددوپس از این همه سال باکمال وقاهت حضور نامیمونش را اشتباه بسیارمبتدی جامعه اطلاعاتی ،ازوجود سلاح های کشتارجمعی ارزیابی می کند وبالبخندی ملیح ازکنار موضوع به این مهمی به سادگی ردمی شود،دیگرنمی شود پای میز مذاکره نشست

اینجاست که کفش گفتمانی جاافتاده ومناسب زمان وشرایط کنونی دنیا به سوی رئیس کشور آمریکا به عنوان ادبیاتی نو پرتاب می شود تاشاید اقدام این خبرنگار تشعشی از آتش بسیارگسترده اما زیر خاکستر این مردم مظلوم رابه نمایش گذارد 

وبعد حوادث آنگونه رقم خورد که این کار درنزد آن مردم ستودنی وقابل دفاع از سوی صدها وکیل عراقی قرار گیرد تابه این شکل این خبرنگار به عنوان قهرمان ملی درافکارعمومی مردم عراق،منطقه ودنیا معرفی گردد.

مسلما این اقدام ازسوی بسیاری یک اقدام غیر دیپلماتیک وبی ادبانه محسوب می شود.اما زورگویی،اشغال،کشت وکشتار،ناامنی،چپاول و...درمنظر این جماعت باکدام چهارچوب دیپلماتیک ارزیابی خواهد شد .